🎭 Akt V – Powrót do normalnego życia

Przez pierwsze tygodnie po powrocie do domu obowiązują pewne ograniczenia, m.in.:

• zakaz podnoszenia ciężkich przedmiotów,
• zakaz prowadzenia samochodu,
• zakaz używania pasów bezpieczeństwa (mogą uciskać przewód),
• zakaz brania prysznica (do czasu zagojenia miejsca wyjścia kabla lub zgodnie z instrukcjami zespołu medycznego).

Te ograniczenia pomagają Twojemu ciału się zregenerować i zmniejszają ryzyko powikłań.

Z biegiem czasu, wraz ze wzrostem Twojej siły i pewności siebie, te ograniczenia będą stopniowo ustępować.
🔔 Pamiętaj: rekonwalescencja to maraton, a nie sprint. Daj sobie czas na odpoczynek i cierpliwie pracuj nad budowaniem nowej, stabilnej rutyny.

Na co dzień będziesz musiał mieć przy sobie:

• torbę z zapasowym kontrolerem,
• zestaw naładowanych baterii,
• niezbędny sprzęt i akcesoria.

Te wskazówki dotyczą przede wszystkim dłuższych wyjść z domu lub podróży, ale z czasem staną się Twoją codzienną rutyną.
Najważniejsze: regularnie kontroluj poziom baterii i zawsze planuj z wyprzedzeniem.

---

Nie spodziewaj się natychmiastowego powrotu do pełnej formy.
Wsłuchuj się w swoje ciało i stawiaj kolejne kroki powoli, lecz konsekwentnie.
Pamiętaj, że lepsze i gorsze dni są naturalną częścią procesu – kluczowe jest dostrzeganie postępów, które z czasem będą coraz bardziej widoczne.

---

Na początek warto skupić się na tym, co już masz – nie musisz od razu inwestować w drogi sprzęt czy specjalistyczne akcesoria. Na pewno będziesz tylko potrzebował w miarę dobrego ciśnieniomierza (ok. 100 zł) i zwykłej wagi łazienkowej.
Wielu pacjentów znajduje praktyczne i niedrogie rozwiązania na Amazonie lub w lokalnych sklepach. Na bardziej zaawansowane zakupy przyjdzie jeszcze odpowiedni moment.

---

Przestrzegaj wskazówek fizjoterapeutów i zespołu rehabilitacyjnego.
🔑 Unikaj nadmiernego wysiłku – regularność oraz umiarkowane tempo przynoszą lepsze efekty niż forsowanie organizmu.

---

Niektóre zasady mogą wydawać się niewygodne, jednak odgrywają kluczową rolę w zapewnieniu Twojego bezpieczeństwa.

• Zawsze zabieraj ze sobą zapasowy sprzęt podczas podróży.
• Nie zasypiaj, leżąc bezpośrednio na bateriach.
• Dbaj o przewód drive-line oraz miejsce jego wyjścia z brzucha, a także regularnie monitoruj urządzenie i parametry poznane podczas szkoleń w Szpitalu. Wyniki zapisuj na dedykowanej platformie lub w notatniku, który otrzymasz.

---

Życie z LVAD to druga szansa na pełniejsze życie.

Pomyśl o tym, co przynosi Ci radość i nadaje sens – rodzina, pasje, wolontariat, a może realizacja nowych celów?
Wyraźne „dlaczego” i skupienie na swoim celu mogą być kluczem do pokonywania trudniejszych chwil.

---

Pamiętaj również o samoopiece i dbaniu o swoje zdrowie psychiczne.
Poszukaj sposobów na radzenie sobie ze stresem i trudnymi emocjami – może to być medytacja, joga, hobby artystyczne czy inna forma aktywności, która sprawia Ci przyjemność.
Nie zapominaj również o zdrowej diecie i regularnej aktywności fizycznej – to elementy, które znacząco wspierają Twoje samopoczucie.
Pozostań w kontakcie z psychologiem lub terapeutą.
Rozmawiaj z rodziną, przyjaciółmi i grupami wsparcia. Emocje są naturalną częścią tej drogi – nie musisz mierzyć się z nimi sam/a.

Z własnego doświadczenia wiem, że szybkie znalezienie terapii na NFZ graniczy z niemożliwością.
Warto poszukać fundacji zajmujących się zdrowiem psychicznym lub wspierających osoby z niepełnosprawnościami (bo status osoby niepełnosprawnej na pewno Cię czeka).
Porozmawiaj również ze swoim lekarzem prowadzącym – często mają informacje o terapeutach oferujących bezpłatne lub niskokosztowe sesje dla osób w trudnej sytuacji finansowej.
Pamiętaj, że pomoc psychologiczna może przybierać różne formy od konsultacji indywidualnych, przez grupowe, aż po sesje online. Wybierz tę formę, która będzie dla Ciebie najbardziej komfortowa i odpowiadająca Twoim potrzebom.
Korzystanie z niej nie oznacza, że coś jest z Tobą nie tak – tak samo jak Twoje serce potrzebowało leczenia, tak i mózg czasem może tego potrzebować. Niestety w Polsce jeszcze występuje stygmatyzacja ze względu na zaburzenia/choroby psychiczne – lecz na szczęście powoli to się zmienia.

---

Kontakt z innymi pacjentami też może bardzo pomóc.

• Poszukaj lokalnych grup wsparcia, dołącz do internetowych forów lub grup na Facebooku. Zapoznaj się z organizacjami i fundacjami wspierającymi osoby z LVAD.

  
  

  Wspólnota to źródło siły, zrozumienia i motywacji.

  
  

  (Ps. Daj znać, jeśli znajdziesz takie grupy w Polsce – ja natrafiłem głównie na zagraniczne.)

• dołącz do forów internetowych lub grup na Facebooku,
• poznaj organizacje i fundacje, które wspierają osoby z LVAD.
  Wspólnota daje siłę, zrozumienie i motywację.
• (nie zapomnij dać mi znać jeśli takie znajdziesz w Polsce – ja raczej tylko zagraniczne znalazłem.

---

Życie z LVAD nie oznacza końca – to początek nowego rozdziału.
Choć dalekie od ideału, otwiera drzwi do nowych doświadczeń, celów i relacji.

Dzięki właściwej opiece, wsparciu i pozytywnemu nastawieniu możesz:

Odnaleźć poczucie sprawczości i sens życia

Cieszyć się codziennością

Być aktywnym

---

Dotarłeś/dotarłaś już tak daleko, a to dopiero początek drogi.
Idź naprzód krok po kroku, z cierpliwością i niezachwianą wiarą w siebie.

Każde wyzwanie, które pokonujesz, przybliża Cię do pełniejszego i szczęśliwszego życia.
Pamiętaj, że każdy trud, każda decyzja, którą podejmujesz, ma znaczenie i buduje Twoją siłę oraz determinację.
W momentach, gdy pojawiają się wątpliwości lub czujesz się przytłoczony, pamiętaj, że nie jesteś sam w tej podróży.
Twój zespół medyczny jest, aby Cię wspierać, zapewnić odpowiednie informacje, wskazówki i motywację na każdym etapie tej drogi – także po wyjściu ze szpitala.
Nie krępuj się sięgnąć po pomoc – rozmowa z lekarzem, terapeutą czy bliskimi może otworzyć nowe perspektywy i pomóc znaleźć właściwe rozwiązania.

Razem łatwiej jest przejść przez trudności, pokonać przeszkody i znaleźć siłę, by iść dalej.
Każdy krok naprzód, nawet najmniejszy, jest ogromnym osiągnięciem, które warto celebrować i z którego warto być dumnym.